Asperger syndroom

Het syndroom van Asperger, of Aspergersyndroom, is een pervasieve ontwikkelingsstoornis binnen het autistische spectrum. Het verschil met andere vormen van autisme, zoals PDD-NOS en klassiek autisme, is voornamelijk een kwestie van definitie. Bij het syndroom van Asperger horen bijvoorbeeld wel sociale problemen, gebrek aan inlevingsvermogen, de voorkeur voor stereotiepe bezigheden en de afkeer van veranderingen, maar de intelligentie en taalontwikkeling zijn niet of tenminste niet ernstig gestoord. Door de relatieve pluspunten op het gebied van intelligentie en communicatieve vaardigheden, wordt het Syndroom van Asperger ook wel hoogfunctionerend autisme genoemd.

Om de diagnose Asergersyndroom te kunnen stellen, moet er een kwalitatief tekort in de sociale interactie zijn, zoals blijkt uit tenminste 2 van de volgende 4 criteria:

  • een duidelijk tekort in het gebruik van non-verbale gedragingen die de sociale interactie reguleren (oogcontact, aangezichtsexpressie, lichaamshouding en gebaren)
  • een onvermogen om voor de ontwikkelingsleeftijd adequate contacten met leeftijdgenoten te leggen
  • een duidelijk onvermogen om plezier in andermans geluk te uiten
  • een gebrek aan sociale - emotionele wederkerigheid
  • beperkte, repetitieve en stereotiepe gedragspatronen, interesses en activiteiten
  • afwezigheid van enige klinisch significante vertraging in de taalontwikkeling (bijvoorbeeld gebruik van enkelvoudige woorden op tweejarige leeftijd, van zinnetjes met communicatieve betekenis op de leeftijd van drie jaar)
  • afwezigheid van enige klinisch significante vertraging in de cognitieve ontwikkeling (leeftijdsadequate zelfstandigheid, adaptief gedrag en nieuwsgierigheid naar de omgeving)
  • voldoet niet aan de criteria voor een van de andere specifieke pervasieve ontwikkelingsstoornissen.

« Terug